De betekenis van ‘bekering’ (I)


We zouden ons de vraag kunnen stellen: wat wordt er nu bedoeld met bekering?

Nog niet zo heel lang geleden wist ik niet zo goed wat bekering was. Althans niet persoonlijk. Ik zag het dan wel bij anderen maar persoonlijk had ik het niet ervaren. Niet op de manier zoals het dan zou "behoren" te gaan. Laatst las ik daar weer een stukje over van iemand die daarover getuigde. Hij was op z'n levensweg bepaald bij wie hij was. En zoals men het dan eerbiedig zegt, God had deze persoon ‘gearresteerd’. In de geestelijk boeien geslagen. Deze persoon was een trouw kerkganger en eigenlijk vanaf de geboorte al onder het woord. Catechisatie gevolgd en belijdenis gedaan. Het is een voorrecht als men op het kerkelijk erf geboren is. Hoewel ik dit toch wel met enige voorzichtigheid zeg. Maar men is feitelijk van kinds af aan onderwezen in wie Hij is. Van kinds af aan heeft men van Hem gehoord. Dat is een geweldig iets.


Nu is bovenstaand gedeelte een nogal ingrijpende gebeurtenis in iemands leven. Het is een geweldige ommekeer. Een krachtdadige bekering van Gods kant. Zoals blijkt uit bovenstaande heeft men dan de gedachte dat men door God bekeerd moet worden. Ook al is men trouw kerkganger. En het klinkt dan vroom en eerbiedig (in positieve zin bedoeld) als men zegt dat men dan door God gearresteerd is op de levensweg. Toch denk ik dat we voorzichtig moeten zijn met deze zaken. We kunnen door bovenstaande de indruk wekken dat de mens maar moet afwachten tot God hem stilzet. Tot God hem bekeerd. En dat de mens daar in het geheel niets aan kan doen. Vaak is dan de gedachte dat God op Zijn tijd en Zijn wijze ‘gelovigen’ bekeerd. Niets maar dan ook niets kan de mens er aan doen. Men moet dan als gelovige dan bidden en smeken om bekering/arrestatie van Gods kant.

 

Lees verder